|
من گنگِ خوابدیده و عالم تمام کر/ من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش
|
سکوت پیشنیاز درک است.
و سرانجام، هنگامی که چندین جاده در پیش رو داشتی و نمیدانستی کدام را انتخاب کنی، به طور اتفاقی یکی از آنها را انتخاب نکن. بنشین و فکر کن و منتظر باش. یک نفس عمیق بکش و با اطمینان کامل مانند روزی که بدنیا آمدی. حواست را جمع کن، منتظر بمان. باز هم منتظر بمان. تکان نخور. ساکت بنشین و به ندای دلت گوش فرا ده. سپس دخترم، هنگامی که زبان گشود، برخیز و آنجا رو که دل تو را میخواند.
+ آنجا رو که دل تو را میخواند؛ سوزانا تامارو